محمد يوسف حريرى
303
فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى )
قيامت 1 . نام يكى از سورههاى قرآن مجيد است - سورهء قيامت . 2 . اين لفظ مجموعا هفتاد بار در قرآن مجيد ذكر شده و همه توأم با كلمهء يوم . اعتقاد به معاد و قيامت يكى از اركان اسلام است . و قيامت برچيده شدن بساط عالم طبيعت ( از كرهء زمين گرفته تا منظومهها و كرات آسمانى ) و بازگشت موجوديت آن به عالم ملكوت است . بندگان خدا بعد از مرگ در اين روز به پا خاسته و به كيفر و پاداش اعمال خود مىرسند ( اعلام قرآن - نظام هستى ، ص 83 - فرهنگ علوم عقلى ) قيم ( ق ىّ ) قَيِّماً لِيُنْذِرَ بَأْساً شَدِيداً ( كهف - 2 ) قرآن مجيد ( الاتقان ، ج 1 ، ص 182 ) قيمه - سورهء قيمه قيوم ( ق ىّ ) اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ ( بقره - 255 ) پايدار ، بىزوال . پاينده به ذات خود . نگهدار همهء هستى . از اسماى حسنى الهى است و بدان وصف نمىشود جز اللّه . هر چيز به خدا برپاست و خدا خود به خويشتن پايدار است . خدا از همه بىنياز است و همه به او نيازمندند . هيچ چيز ديگر به او فيض نمىرساند و به او كمكى نمىكند . ( قاموس قرآن - نامها و صفتهاى خداى رحيم ، ص 148 - بحثى دربارهء خداشناسى ، ص 7 )